5. Erven

Dinsdag 21 januari. Huiswerk

Allereerst, iedereen heel hartelijk dank die heeft gereageerd op mijn blog. Ik vind het heel leuk dat er zoveel interesse is voor ons dagelijks leven hier in dat stukje Tropen dat zo anders is dan ons eigen land maar door de voertaal tóch vertrouwd voelt.

Vandaag wil ik het met jullie hebben over ‘erven’. Nee, niet in de zin van nalatenschappen en alles wat daaraan vast zit maar de stukjes grond die hier om praktisch elk vrijstaand en niet helemaal vrijstaand huis te vinden is. Eén van de redenen trouwens dat ondanks de armoede niemand in Suriname ooit honger zou hoeven te lijden. Als je over de hoofdstad van Suriname uitkijkt zie je afgezien van het centrum van het centrum voornamelijk laagbouw en vrijstaande huizen alhoewel we hier en daar zelfs in onze ‘buitenwijk’ Kwatta hoogbouw zien verrijzen.

Vanmorgen ging Ed verder in de Anniecrèhe met het nog een keer plamuren van de vele gaten en gaatjes in de te verven muren. Het plafond kon ook al gewit maar de verf die op de muren moet, was nog niet beschikbaar. Voor mij lag er geen taak dus ik bleef thuis en hield me bezig met rondom- het -huiswerk.  Je kunt veel aan te merken hebben op de staat van onderhoud van veel Surinaamse woningen maar in het algemeen is men fier op het eigen erf en elk weekeinde hoor je overal grasmaaiers loeien en zijn mensen rondom het huis aan het harken. Aangezien de ruim bloeiende bougainville naast ons huis net zo ruimhartig haar uitgebloeide blaadjes laat vallen, ligt er dus steeds het nodige op de stoep voor ons huis. Als onbestorven weduwe besloot ik dus naar Surinaams gebruik de handen uit de mouwen te steken. De buurman was ook bezig dus dat stimuleerde wel. Eerst heb ik de grootste hoeveelheid los liggende blaadjes opgeveegd. Heel handig dat er achter de scheidingsmuur een stukje niemandsland ligt. Ik kieperde het mooi over het muurtje. Dat vind je nooit meer terug. Daarna heb ik het terras en het pad rondom ons huis goed aangeveegd. Tegen die tijd liepen de straaltjes zweet me al in de ogen. Ondertussen een was opgehangen en toen…..tara, met de hark het hele erf aangeharkt en alle natte bougainville blaadjes tussen de struiken uitgehaald. Wow, wat zag ons erf er prachtig uit! Ik ben ingeburgerd.

Woensdag 22 januari. Kookles 2.

Vanmorgen waren de rollen omgedraaid. De verf was er nog niet dus Ed kon niet verder maar ik had beloofd om Glenda, de kokkin vanmorgen te helpen want haar dagelijkse assistente had een uitvaart. Een uitvaart in Suriname is in het algemeen ook een grootse gebeurtenis waar alle familieleden, veraf en dichtbij, bij betrokken zijn.

Maar op de Anniecrèche was een verjaardagsfeestje van één van de leidsters en dan wordt er wat speciaals klaargemaakt dus extra werk voor Glenda. Toen ik om 9.30 uur kwam, zag ik al een gigantische wok vol nasi klaar staan. Glenda bleek al om 6 uur begonnen te zijn maar…. de nasi was voor de kinderen die elke dag rond 11.30 uur op de crèche (lauw)warm eten krijgen, evenals de leidsters trouwens. Deze keer was de nasi voor de leidsters om later in een bakje mee naar huis te nemen, inclusief een paar plakjes gebakken banaan. Het hoort niet officieel tot de arbeidsvoorwaarden maar onofficieel zien we het veel gebeuren. De échte traktatie voor de leidsters vandaag werd de saotosoep en dat is een bijzonder bewerkelijk gerecht. Om te beginnen moet er een krachtige bouillon getrokken worden. Dat gebeurt met behulp van kippennekken en overige botten. Er gaan ook de nodige kruiden in zoals lontal, laurierblad en een bos in elkaar geknoopte citroengras. Het rook verrukkelijk. Maar dan. In een kom gaan eerst handen vol verschillende onderdelen. Om te beginnen iets wat wij taugé noemen. Maar niet zomaar een handvol taugé, nee, elke spruit wordt gecontroleerd op worteltjes die er nog afgehaald moeten worden. En dat is dus echt alleen vanwege het esthetische aspect: het moet er mooi uitzien! Ben je zo een half uur druk mee. Dan hebben we de gebakken kippenborst. Glenda geeft de voorkeur aan gebakken kip maar veel mensen koken de kip. Die moet uitgepluisd worden in heel dunne reepjes. Dat was mijn werkje vanmorgen, ook bijna drie kwartier. Dan gaan er nog ‘nasi kruiden‘ in. Dàt vond ik toch gek….maar de nasikruiden hier blijken gebakken uitjes te zijn die dan weer wel ook lekker gekruid blijken. Die komen uit een kant en klaar zakje, evenals reepjes gebakken aardappel. In een kom gaat eerst een flinke lepel rijst, dan een handje taugé, niet te zuinig zijn met de gepluisde kip, een flink handje gebakken aardappel snippers en ‘nasi kruiden’. Het wordt afgemaakt met een klein handje soepgroenten dat over het geheel wordt gestrooid. Dat blijkt dan weer gewoon fijngeknipte selderie te zijn. Vervolgens wordt daar een aantal soeplepels bouillon over heen gegoten. Reken maar dat het lekker was!

Ik had nog even tijd over om met een vrolijk jongetje op schoot en een ander mannetje ernaast de mij en hen bekende kinderliedjes te zingen. Dat kabouter Spillebeen met een grote krak tussen mijn benen op de grond belandde, zorgde voor uitbundige pret. Vooruit, dan ook maar het dames- en herenpaard laten galopperen om te eindigen met de boerenknol die een gat in de weg tegenkwam!

Donderdag 23 januari.

We zijn hier nu alweer twee weken en ik heb het gevoel dat we in een tijdsversnelling leven. Deze twee weken kenmerkten zich wat het weer betreft door jaloersmakend mooi weer. Gisteren kregen we met andere koek te maken. De ene tropische regenbui na de ander volgde elkaar op. Daar heb je weinig last van zolang je maar onderdak zit want de temperatuur blijft hooguit wat steken op 25 tot 28 graden, al is de luchtvochtigheid dan weer wel een benauwend dingetje.  Anders wordt het als je met de auto ergens naar toe moet rijden want menige straat blijkt een niet geheel afdoende afvoer te hebben. Dit resulteert in enorme plassen en je weet nooit of daar een flink gat in de weg onder ligt. Voor een voetganger overigens ook geen pretje want er zijn heel wat chauffeurs die vooral zo snel als mogelijk van A naar B willen rijden en weinig tot niet geneigd zijn om rekening te houden een ander. Een paraplu helpt niet tegen een golf water tegen je benen!  De weersverwachting is hier niet zo betrouwbaar maar er is wel voorspeld dat we in een nattere periode terecht komen. Niet zo gek want het is officieel kleine regentijd. Vanmorgen schijnt de zon echter weer uitbundig. Echt, als ik kon zou ik jullie hier graag een aardig portie van willen toesturen. Nu beperk ik me tot het advies: doe je ogen dicht en visualiseer dat je in een omgeving vol bloemen en vogels zit en laat je verwarmen door een zacht windje en de stralen van een vroege ochtend zon! Overigens blijkt het vandaag wat je noemt ‘wisselvallig weer’. Ik heb zojuist een video gemaakt waarop te zien en te horen is hoe zo’n Surinaamse bui eruit ziet. Ik hoop dat ik dat geüpload krijg.

 Opnieuw is Ed aan het schilderen in de Anniecrèche en houd ik mezelf thuis bezig met waar mijn oog op valt en de voorbereiding van onze middag maaltijd. Vanmiddag staat de groente antroewa op het menu. Dat zijn kleine groene knolletjes en Glenda heeft me uitgelegd hoe ik dat moet klaarmaken. Op internet is ook de nodige inspiratie te vinden. Ik ben benieuwd!

Uh, Ed vind mijn verhalen te uitgebreid. Het kan korter. Laat maar weten ;).