10. Een koning op zijn troon

Donderdag 11 juni: Op de fiets naar de top van de Hoverberg en verder (25 km)

We werden zowaar verwend met een zonnig ontbijt en de Weer&Radar app beloofde een droge ochtend. Ik maakte de boterhammen klaar voor onderweg. We waren klaar voor vertrek toen….. de eerst druppels vielen en de app opeens een heel ander weerbeeld te zien gaf. Jullie kennen onze voorkeur voor fietsen bij droog weer dus de fietsen werden onder de luifel gezet en wij brachten de ochtend in de camper door met ons lees- (ik) en puzzelvoer. Ik besloot net als thuis tussen de middag te koken en gelukkig knapte het na een aantal buien op en konden we ‘s middags op pad. Ons eerste doel was de top van de Hoverberg (548 m hoog) die hier als een imposante pukkel in de wijde omgeving is te zien. Het was een pittige klim maar dan krijg je ook wat te zien. Helemaal bovenop staat ook nog een uitkijktoren die we beklommen en dat bood ons een 360 graden zicht op de wijde omgeving en op het Storsjön (letterlijk: Grote meer). We zagen ook een lucht aankomen die onze droge tocht in gevaar kon brengen. Aangezien er op de top ook een Hoverbergs Top Café staat, besloten we daar maar eens een kijkje en een kopje koffie te gaan nemen. Die koffie stond al voor ons klaar: self-service in een kan. Eerlijk gezegd heb ik wel eens lekkerder koffie gedronken maar het was een gezellige ruimte met zelfs ook nog een hoekje met ‘Loppis’, in dit geval tweede handskleding. Altijd leuk om even te snuffelen, je weet maar nooit. Onze afdaling naar beneden kun je wel spectaculair noemen: 55 km stond er op de teller. Fijn om te weten dat je goede remmen hebt voor als dat nodig is.

We vervolgden onze route en reden onderlangs om de Hoverberg heen naar een volgend toeristisch hoogtepunt: Hoverbergsgrottan. Het moet ‘landets största klyftgrotta’ (grootste spleetgrot van Zweden) zijn. Dat wil je natuurlijk niet missen. De grot moet  in 1897 voor het eerst betreden zijn. Eerder hadden mensen de opening wel gezien maar niemand waagde het om naar binnen te gaan. We betaalden de vereiste toegangsprijs (70 SEK p.p.) en klommen over een steil pad naar boven naar de ingang. Daar daalden we via een paar trappen af. De ruimte was verlicht met groen en rood licht wat natuurlijk wel mooi was om te zien en er hingen doeken met afbeeldingen die wat mij betreft vooral thuis horen in een spookhuis op de kermis. Het was er kil en nat. Heel veel stelde het niet voor en je kon er gemakkelijk je nek breken want een beveiligd en enigszins geplaveid pad was er niet. In het half duister moest je dus goed opletten waar je je voeten neerzette. Een ervaring rijker maar niet onder de indruk waren we snel weer buiten. We reden verder en het was zo lekker om in beweging te zijn dat we besloten de route rond de berg ook nog maar terug te rijden. Op de terugweg heb je toch altijd weer een ander uitzicht.

Vrijdag 12 juni. Fietsen in de heuvels achter Storstasjön. (50 km)

Opnieuw werden we verwend met een zonnig ontbijt buiten de camper. De luchttemperatuur is ‘s morgens vroeg niet veel hoger dan 11 à 12 graden maar in de zon voelt het toch echt meteen prima aan. Ed had vandaag een veel langere fietstocht voor ons in petto door de heuvels in het achterland van Storsjön. De weergoden zouden ons vandaag gunstig gezind zijn en daar hebben we dan ook volop van geprofiteerd.

We reden een groot stuk over een onverharde weg door een bosrijk gebied. De atmosfeer was heerlijk. Op zeker moment zagen we een grote houten stoel aan de kant van de weg. Die zie je hier heel veel en we vermoeden dat ze bedoeld zijn voor het jachtseizoen. In ieder geval deed deze vandaag dienst als troon voor King Edward.

Halverwege bij het gehucht Mo - spreekt uit ‘Moe’ -  (50 inwoners) stond bij een kruising een picknickbank, die Ed vooraf op Streetview al had gezien. Daar streken we neer voor een korte pauze. Dat werd een wat langere pauze want we kregen bezoek van een buurvrouw van het bankje. Of we een probleem hadden. Nou nee. Mevrouw sprak goed Engels en zo hadden we een heel gezellig praatje met mevrouw Marianne over hoe mooi Zweden is en hoe moeilijk de uitspraak van veel Zweedse woorden. Ik kon af en toe een paar woorden laten vallen dankzij mijn dagelijkse oefening met  Duolingo. Ze vertelde o.a. dat Storsjön het vijfde grootste natuurlijke meer van Zweden is. Ed dacht dat het evenals de vele meren in Zweden een stuwmeer was, dus weer wat geleerd. De winters kunnen hier streng zijn maar Marianne vertelde dat de afgelopen winter warm was geweest. Het was niet kouder geworden dan -200 C! Het kan hier ook wel -40 worden en dat vond zij ook erg koud. Met een warme handdruk namen we afscheid.  

Tegen twaalf uur zagen we dat de wolken zich gingen samenpakken. Er was een risico op een bui maar die is ons bespaard gebleven. We kijken dus met tevredenheid terug op een prima vakantiedag. Morgen weer verder…..