16. De finale: Hôtel-Dieu des Hospices in Beaune

Vandaag vertrokken we voor het eerst in 4 weken onder een zwaar bewolkte hemel. Of de duvel ermee speelt en denkt: laten ze er maar vast aan wennen! Ter hoogte van Lyon hadden we zelfs spetters op de voorruit. Veel stelde dat niet voor maar toch. We konden pas na 13.30 uur terecht op de camping. De enige camping die we gereserveerd hebben want het is een populaire overnachtingscamping voor terug reizigers naar het noorden. Wij zijn hier eerder geweest met een ANWB reis waar het de afscheidscamping was. We hebben met de groep toen het Hôtel-Dieu des Hospices bezocht. Een werkelijk schitterend gebouw in Gotische stijl. Minstens zo interessant is de geschiedenis. In de zalen binnen in het gebouw is 600 jaar geschiedenis geschreven van (medische) zorg voor arm en rijk. Het werd in 1443 gebouwd in opdracht van Nicholas Rolin, daartoe geïnspireerd door zijn vrouw Guigone de Salins. De inwoners van Beaune hadden in die tijd na de Honderdjarige Oorlog (!)te lijden  aan een overdaad aan ellende, honger en armoede. Rolin nodigde kunstenaars uit om er niet alleen een functioneel zorgcentrum voor de armen van te maken maar er ook voor te zorgen dat het een mooi gebouw werd. Nou, daar is hij i.s.m. de architect en met hulp van die kunstenaars goed in geslaagd! Behalve voor het gebouw zorgde het echtpaar er ook voor dat het over middelen van bestaan beschikte. Ze schonken namelijk grond en wijnstokken. Dat noem je nou vooruitstrevend denken en ontwikkelingswerk! In de eeuwen daarna verwierf het ziekenhuis grote bekendheid. Niet alleen onder de armen maar ook onder edelen en de rijke bourgeoisie waarvoor een aparte ziekenzaal werd ingericht en die gul met donaties het Hôtel-Dieu ondersteunden. Ten tijde van de pestepidemieën zakte het wel bijna door de hoeven door het grote aantal patiënten die overal waar een plekje was op de grond lagen. Uiteraard ging de pest ook niet aan de verplegenden, de zusters van het Hôtel-Dieu de Beaune voorbij. Je kunt de verschillende zalen bezoeken en bekijken, evenals de apotheek en de keuken. Daarnaast is er in 2025 in een grote zaal een overzichtstentoonstelling ingericht over 600 jaar zorg in dit bijzondere Hôtel- Dieu waar medische en spirituele zorg en aandacht hand in hand gingen. Pas vanaf 1971 zijn de medische taken overgedragen naar een modern ziekenhuis met uitzondering van een bejaardenhuis. Dat ligt nog steeds op het terrein maar niet in het bezoekersgedeelte.

Waar we gisteren onze sportieve finale hadden met de fietstocht naar Le Cheylard, is dit een heel mooie finale van de culturele belevenissen deze reis. Morgen rijden we door naar Luxemburg of iets verder om nog één keer te overnachten om op zaterdag over hopelijk relatief rustige wegen en autobanen door Duitsland terug te keren. Dat is niet zo interessant dat ik erover naar huis wil schrijven dus bij deze neem ik afscheid. Ik wens iedereen een fijne herfst periode en wellicht tot in januari wanneer we weer naar Suriname afreizen!