2. Bubbels

Vrijdag 12 september: Arbois-Bourg-en-Bresse-Les Abrets (190 km)

De afgelopen nacht werd het land hier schoongespoeld. Allemensen, wat een regen. Bij het ochtendgloren bleek onze kampeerplek veranderd in een modderpoel. Uitkijken dat je er niet op weggleed. Maar joh, de zon scheen en de lucht zag blauw dus waar hebben we het over. Eigenlijk zouden we vandaag nog in Arbois blijven en stond een grote fietstocht op het programma. Dat doen we om de inmiddels bekende reden niet. Maar ik kan nog wel even wat over Arbois vertellen. Namelijk dat Louis Pasteur, de bekende wetenschapper (scheikundige, natuurkundige en microbioloog) een groot deel van zijn leven  in dit mooie stadje heeft geleefd. Dat wil men daar wel weten ook.

Op het schema staat de plaats Mens in de Trièves - het gebeid direct ten zuiden van Grenoble -  als volgende bestemming maar schema’s zijn er om vanaf te kunnen wijken. En zo besloten we om vandaag niet verder te rijden dan de 190 km naar Les Abrets en Daufiné. Ook hier hebben we ooit in een grijs verleden- mogelijk wel bijna 40 jaar terug - al eens een nacht doorgebracht. In een tijd dat we nog met een enkeldaks groepstent op pad gingen. Dit gebied was toen zeker niet onze échte vakantiebestemming want destijds waren ons hoofd, hart en benen volledig gericht op het hooggebergte. Het lager middengebergte hielden we wel over voor onze oude dag, voilà!

Vandaag reden we voor het eerst een flink deel van de route over een tol snelweg. De poortjes waar je doorheen moet, hadden best wat ruimer opgezet kunnen worden. Maar ook nu is het weer gelukt om er zonder brokken doorheen te komen. Na Bourg-en-Bresse verlieten we de snelweg en reden de D1075 richting Grenoble. Dat is veertig km korter dan via de snelweg maar er staat tegenover dat ze op deze weg wel de kampioenschappen ‘rotonde rijden’ kunnen houden. Verder viel de route alleszins mee, behalve het laatste stuk waar we  eerst achter een overdekte bromfiets sukkelden die we wegens drukte echt niet in konden halen , later achter een tractor hingen en tot slot door Google Maps nog een kant op gestuurd werden waar we niet wezen moesten. Waar we wel naartoe moesten was de Camping Le Coin Tranquille  (de rustige hoek) bij Les Abrets. Het had even tijd nodig maar Le Coin Tranquille deed zijn werk. Het is een bijzonder fraaie camping met alles erop en eraan: een buitenbad, een binnenbad met massage straal en bubbelbad, prachtige speelgelegen-heid, ruime plekken en uitzicht op de bergen op afstand. In het hoogseizoen moet je hier vooral naartoe als je kinderen hebt. Daar heb je dan geen kind aan. Voor ons is dit naseizoen een gouden tijd. Vandaag was het met 21 graden en een zonnetje erbij heerlijk wandelweer dus maakten we een ‘randonnée’ en na afloop heb ik me laten verwennen door de massage-straal en de bubbels in het bubbelbad. Met mijn nek gaat het tot mijn grote vreugde de goede kant op. Zeker na de ‘hydrotherapie’ van vanmiddag.

Is er nog iets wat ons bekend voorkwam uit onze herinneringen? Nou, dat niet. Maar Ed weet met zekerheid te vertellen dat hij hier voor het eerst in zijn leven een TGV trein heeft zien langsrazen op de spoorbaan die we overstaken op weg naar de camping. Ed heeft dan ook een fenomenaal geheugen!