14. Het Monster

Zaterdag 4 oktober. St. Étienne-du-Grès - Villes-sur-Auzon (ca. 70 km)

De verplaatsing vandaag is maar een korte binnen de Provence. We deden het rustig aan want te vroeg arriveren op een camping reduceert de keuze uit het aantal beschikbare mooie plekken. Simpelweg omdat de vertrekkenden tot 12 uur de tijd hebben om hun plek vrij te maken. We kwamen om 11 uur aan en er bleken al zoveel potentiële mooie  plekken dat het bij wijze van spreken leidde tot keuzestress.  Vanaf de plek waar wij staan , kunnen we het Monster zien liggen, zoals Ed de Mont Ventoux noemt. Jaren geleden kampeerden wij in Vaison la Romaine en hebben we deze berg voor het eerst in levende lijve gezien. We beklommen hem in de auto en onze zoon Arthur daalde hem af op zijn racefiets!

‘s Middags sprong Ed op de fiets voor een verkennend rondje in de omgeving. Het was druk met wielrenners en motorrijders die graag hun uitlaten lieten knallen. Ik gaf de voorkeur aan een luie dag. Lekker in de zon met boek, mijn haakwerk en smartphone totdat de bewolking binnentrok die later op de avond zowaar hun lading losliet in de vorm van een licht buitje.  Ons eerste in 3 weken.

Zondag 5 oktober. Villes-sur-Auzon.

In de nacht stak de mistral weer op en hoe! Het zorgde voor wel zeer frisse omstandigheden in de ochtend (8 graden Celsius). We liepen naar het dorp om bij de boulanger (bakker) lekker vers brood en iets bij de koffie te halen en het stadje te verkennen. Villes-sur- Auzon kent zoals veel dorpen en steden in de Provence een eeuwenoude geschiedenis. Uit documenten  uit de vijfde eeuw wordt er gesproken over de kluizenaar die zich hier had gevestigd. In de vroege middeleeuwen werd het een ommuurde vesting die de rondtrekkende bendes buiten de deur moest houden. In de oude stad liepen we door nauwe straatjes en de mensen die daar nu nog wonen moeten hun auto op het gemeenschappelijke plein parkeren. En dat ontsiert dan weer het hele beeld van een schilderachtig centrum.

Toen de temperatuur op wat aanvaarbaarder niveau was gekomen, stapten we ’s middags op de fiets. We reden een heel mooie route via diverse dorpen onderlangs de Mont Ventoux naar Bédoin. Het ging hier omhoog en omlaag en ik moest mijn stuur goed vasthouden bij de vlagerige wind die me af en toe verraste. Bovenop het Monster zou ik waarschijnlijk van de fiets zijn gewaaid. Vandaag waren er aanmerkelijk minder wielrenners onderweg en van knallende motoren hebben we helemaal geen last gehad!