9. Een tragisch ongeval

Meestal hoop ik dat mijn blog zorgt voor een ontspannen leeservaring die af en toe een glimlach oplevert. Vandaag is dat anders. Ja, ik heb maandag weer in de Winkel gewerkt, ja, vanmorgen waren we weer bij de Anniecrèche voor een klusje waar een kind mee gaat worden geholpen. Maar ik kan er niet omheen.

Gisterenmiddag ontving ik een heel akelig bericht van Gilliano Eli, de pleegvader van de kinderen in het Olga Clarck Kinderhuis van Stichting Open Poort in Nieuw Nickerie. Ik weet dat een aantal volgers van mijn blog wel weten dat wij hier elk jaar een paar dagen logeren in het gastenverblijf en ik kan wel zeggen dat Gilliano en zijn vrouw vrienden van ons zijn geworden. Ook zijn er enkele volgers van mijn blog structureel donateur van dit kinderhuis.

Gisteren liet Gilliano weten dat er een ramp was gebeurd. Één van de kinderen, Izaäk, een jongetje van vier jaar is zondagmiddag bij het spelen op eigen terrein dodelijk gewond geraakt. Achter op het veld van het complex is nog een achteruitgang. Een hoog hek met een schuifpoort zoals je die hier vaker ziet. De poort loopt over een rails. De poort stond kennelijk open en één van de kinderen wilde de poort sluiten. Daarmee liep de zware poort uit de rails en viel om op de plaats waar twee kleintjes stonden. Beide werden geraakt waarbij Izaäk dermate ernstig gewond raakte dat hij op de EHBO van het lokale ziekenhuis is overleden. Met de ander gaat het gelukkig redelijk goed.

Gilliano en zijn vrouw zijn er kapot van en ook de andere kinderen zijn hierdoor natuurlijk enorm geraakt! Gilliano vraagt om voor hen te bidden. Een vraag die ik graag doorgeef aan wie dat past. Wij kenden Izaäk als een vrolijk en aanhankelijk mannetje. We zullen hem niet vergeten.