7. Een weerdip

Vrijdag 5 juni. Regen en rustdag in Hälledal

We staan werkelijk op een prachtige plek aan het water op de kleinschalige Snibbens Camping in Hälledal (bij Kramfors) maar van al het moois konden we vandaag niet veel zien want alles lag in de prut. De weersvoorspelling was niet best en kwam uit. Er werd vanaf een uur of 10 regen verwacht. Het gaf ons nog net de gelegenheid om een ochtendwandelingetje te maken en te zien dat dit weliswaar een klein dorp is maar wel met een groot schoolgebouw en sporthal. De rest van de dag hebben we lezend en radio luisterend in de camper doorgebracht. Eind van de middag klaarde het wat op en maakten we de door de mevrouw van de receptie aanbevolen wandeling naar het hoogste punt van de berg achter de camping vanwaar we een uitzicht over de ‘Höga Kusten’ en de brug ernaartoe zouden hebben. Het was een flinke klim. Eenmaal boven hadden we inderdaad een mooi uitzicht als beloning al was dat nog heel wisselend want de nevel trok weliswaar op waar we bijstonden maar heel ver konden we toch niet kijken.

We besloten nog een nacht langer te blijven om zaterdag toch de door Ed thuis uitgezette fietstocht te kunnen doen. Het weerbericht is voor morgen goed.

Vrijdag 6 juni. Op nieuw een regenfront.

We zijn gefopt door het weerbericht gisteren. Toen we vanmorgen wakker werden lag alles is de mist en liet de app Weer&Radar een heel ander weerbeeld zien. I.p.v. een zonnetje, de hele dag wolken en vanaf een uur of één regen die niet meer ophoudt. In de regen fietsen is geen optie, maar de hele dag binnen zitten ook niet. Dus was het zaak op tijd op de fiets te stappen om op tijd droog terug te komen. En dat is precies gelukt.

Alles ziet er mooier uit onder een blauwe hemel maar ook onder een grijze hemel kun je genieten en dat hebben we volop gedaan. Ed had weer een mooie route uitgestippeld door een landschap dat tussen heuvelachtig en bergachtig inzit. We reden in alle rust lange stukken over onverharde wegen. Ik schrijf ‘wegen’ en dat zijn het dan ook en geen paden. Buiten de geasfalteerde wegen om vind je hier ook lokale verbindingswegen die overigens best wel verhard zijn. Het lijkt net of er een stevige leemlaag op ligt met fijn grint. Wel zitten er ook veel kleine kuilen in de weg als gevolg van de weerinvloeden. Het is dus wel zaak om het goede spoor te volgen.

Hier en daar vind je een paar alleenstaande huizen. Allemaal even ruim bemeten. En ze zijn hier ook al druk om de wintervoorraad hout voor de kachel weer aan te leggen. Hier geen gasleidingen of warmtepompen. Ze hebben machines staan die het hout kennelijk kloven en uitspugen op grote stapels. Die stapels moeten nog netjes onder dak opgestapeld worden. Zo worden ze hier vier keer warm.; één keer van het kappen, één keer van het kloven, één keer van het stapelen en één keer als de kachel brandt.

Waar open veld is, kom je ogen te kort. Alles wat niet gemaaid is, staat werkelijk vol paarse, gele, witte en roze bloemen. Sommige heel bekende soorten, anderen minder gebruikelijk in NL zoals bijvoorbeeld de lupines. Met die laatste staan ook de bermen langs autowegen vol. Ze zijn er hier niet blij mee want het is een invasieve soort maar ik vind ze prachtig. Je hoeft niet te proberen het zaad mee te nemen en thuis uit te zaaien. Er komt niets van op in onze tuinen.

We kwamen bij een benzinepomp annex Butik annex café waar we opwarmden met een beker zelfgetapte cappuccino (Ed) en warme chocola (ik). De aanbieding impliceerde ook nog een lekker soort amandelgebak erbij. Dat konden we niet laten liggen. We moesten ca 5 km langs een relatief drukke weg rijden en trokken daarom onze veiligheidshesjes aan opdat we goed zichtbaar zouden zijn. Zo arriveerden we tegen 12.30 uur op de camping waar Ed nog net de fietsen droog onder de hoes op het fietsenrek heeft kunnen plaatsen. Als Weer&Radar gelijk krijgt blijft het nu zo’n 24 uur regenen. Wij zitten droog binnen met de kachel aan. Morgen rijden we verder.