14. Bijna nat

Donderdag 12 februari: Frederiksdorp.

De komende weken zullen de weken minder vol zijn met ‘werk’. De belangrijkste klussen in de Anniecrèche zijn gedaan en de Guyaanse hulp in de Kringloopwinkel is terug van verlof. Dus zomaar een vrije dag op donderdag.

Ik lag om 7 uur op bed te telefoneren met mijn buurvrouw (in NL is het dan 11 uur dus een mooi moment voor een koffiepraatje) toen ons gesprek wreed verbroken werd. De stroom, internet, alles was uitgevallen. Dat was aangekondigd wegens werkzaamheden maar zou tussen 8 uur en 12 uur afgesloten worden. Een flink lange tijd en we hadden een goede bestemming bedacht. We gingen naar Frederinksdorp. Dat is een voormalig en inmiddels prachtig gerestaureerd complex op de gelijknamige plantage. Het is nu een resort waar toeristen vanwege de relatief goede bereikbaarheid graag komen. We reden naar Alkmaar vanwaar we met de boot de Commewijnerivier overstaken naar Margaretha. Afgelopen najaar maakten koning Alexander en Maxima ook die overtocht. Direct aan de steiger ligt een kleine supermarkt die ook door het koninklijk paar bezocht werd. Ik herinner me de beelden van de uitbater. Helemaal hoteldebotel dat de koning en de koningin zomaar bij hem te gast waren! Van Margaretha naar Frederiksdorp is het een klein kwartiertje lopen. We passeerden het Verhalenmuseum en liepen het terrein op van het Resort Frederiksdorp. Dagjesmensen moeten zich melden bij de receptie. Je mag de hele dag gebruik maken van de faciliteiten op het terrein, zoals het zwembad. Het kost 500 SRD, pakweg € 11. Wij hebben al vaker het pad naar Kroonenburg afgewandeld. Daar doe je een paar uur over heen en terug. Deze keer huurden we fietsen en dat bekortte de duur van de route aanmerkelijk. Je vindt hier geen Nederlandse fietspaden maar een smal spoor waarlangs lokale bromfietsers hun weg vinden. Af en toe diepe geulen vlak langs dat smalle spoor dus het was rustig maar alert door peddelen. De fietsen zijn degelijk zonder poespas en met een terugtraprem. Daar vergis je je soms wel mee. Je denkt je benen even stil te houden en dan blijk je opeens bijna stil te staan doordat je per ongeluk remde. Halverwege staat naast een vaart een prachtig oud, helemaal scheef gezakt huis met volop bloeiende planten rondom. We stapten af en maakteen een praatje met de bewoner die op zijn erf bezig was. Het huis is gebouwd door zijn grootvader in 1901. Gezien het feit dat het een houten huis is, mag je concluderen dat er goed voor gezorgd is! We zien hier heel wat half in elkaar gestorte zogenaamde ‘Bruynzeel woningen’ die in de jaren 60 en 70 gebouwd zijn in de vorige eeuw. Juweeltjes als ze onderhouden zijn maar voor onderhoud heeft menigeen niet de middelen of ze leggen daar niet hun prioriteit. We hebben nog andere delen verkend op de fiets en daarna aan de bar bij het zwembad genoten van een paar Parbo Radlers. Die Radler heeft hier nog altijd 2 procent alcohol en wordt een extra dorstlesser door de limoen. Die houden we erin!

Vrijdag 13 februari: Thuis.

We hebben ‘s morgens samen het huis gestofzuigd en gedweild. Ik heb de was gedaan en ‘s middags na de siësta heb ik cake gebakken. En verder lekker zitten lezen, puzzelen en haken.

Zaterdag 14 februari: Domburg.

Vanmorgen naar Domburg gereden. Eerst een lekkere bak koffie op het terras van River Breeze dat speciaal voor ons de poort opende om 9.30 uur terwijl ze normaal pas 12 uur openen.... Daarna onze inmiddels traditionele wandeling langs de rivier zover als we kunnen lopen over een begaanbaar pad . We zijn bijna 2 keer drijfnat geregend. Bijna want we mochten 2 keer schuilen onder het dak van een Braziliaanse man die in een container leeft op een stuk grond aan de Suriname rivier. Het was de eerste persoon waar we geen Nederlands mee konden praten. Ik miste Christina en Carine van het Taalcafé, allebei afkomstig uit Angola waar ook Portugees wordt gesproken. Deze mijnheer sprak een klein mondje Engels en we begrepen dat zijn ‘boys’ in de goudwinning werken. Het stuk grond waar hij samen met twee poezen en een hond op woont is van hen zei hij, maar of dat klopt??? Hij lijkt goed voor zijn dieren te zorgen zoals bleek uit de zakken honden- en kattenvoer die hij ons liet zien. Kiss Kiss was het merk kattenvoer. Goede naam op Valentijnsdag!

Thuis heb ik een paar uur in de keuken gestaan om het eten voor zondag voor te bereiden. Deze keer boulanger (aubergine) op zijn Surinaams met rijst en massala kip.

Zondag 15 februari, Tamanredjo.

Vanmorgen liep ik met Aartie, Kamla en Griesje naar de Javaanse mensen op de hoek. Aakash hadden we in de fietskar getild en Airien ging ook me in de fietskar. Roxanne liep tussen de fietskar met Ed en mij in. Het was een hele optocht. We werden weer hartelijk welkom geheten en mevrouw liet trots de Valentijn harten mobile zien die wij woensdag al gebracht hadden. Roxanne had er nog één van haar meegenomen met mooie ‘edelstenen’ erop geplakt bleek precies  in de lievelingskleur van mevrouw. Hoe was dat nou toch mogelijk…. Aakash,  Aartie,  Aireen en Roxanne straalden van de complimenten die ze kregen.  Ed trakteerde op schaafijs maar kon dat maar met veel moeite betalen. De familie deed de rest. Er kwam weer bakkabana tevoorschijn en toen we weg zouden gaan werden er bakjes eten (kip, rijst, wat groente) op tafel gezet. Dat was echt niet de bedoeling want er moet ook nog gewoon gegeten worden. Als compromis werd alles ingepakt en meegegeven voor het avondeten. Van betaling onzerzijds was geen sprake “Wij hebben net als u ook een warm hart voor deze mensen, maar geen tijd….”

Ik heb uitgelegd dat het onbetaalbaar is dat we zo af en toe op bezoek mogen komen en daar op het hoekje met de groep buiten kunnen zitten. Dan zien ze weer eens wat anders dan het eigen erf en zien én spreken aardige mensen.